«γεωργός, δημοσιοποίηση, διαβούλευση»

Η αλλοίωση της σημασίας των λέξεων, εμπόδιο στη διασφάλιση δίκαιου αγροτικού εισοδήματος στην νέα Κ.Α.Π.

  

      Οι νέες προτάσεις της Επιτροπής σχετικά με την κατάρτιση του στρατηγικού σχεδίου για την  Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) για την περίοδο 2021-2027, θέτουν μεταξύ άλλων  ως ειδικό στόχο την «διασφάλιση δίκαιου εισοδήματος». Δίκαιο εισόδημα όμως, για τους γεωργούς και κτηνοτρόφους ή για  εταιρείες που σχηματίστηκαν στους διαδρόμους των υπουργείων μόνο και μόνο για να  λυμαίνονται τα αγροτικά κονδύλια; 

   

     Κατ’ αρχήν για να είναι ξεκάθαρο, οι λέξεις και οι ορολογίες που χρησιμοποιούνται στους κανονισμούς της ΕΕ , αλλά και στην νομοθεσία κάθε κράτους μέλους,  δεν θα πρέπει να παρεκκλίνουν της ουσιαστικής σημασίας τους όπως αυτή αποτυπώνεται στα επίσημα λεξικά των χωρών μελών.        Κάθε αλλοίωση της σημασίας τους, όχι μόνο δεν είναι νόμιμη αλλά, το σημαντικότερο, προκαλεί σύγχυση και  αδιαφάνεια στην διασφάλιση του ελέγχου των πραγματικών δικαιούχων,  δηλαδή  το ποιοι πραγματικά είναι και θα πρέπει να είναι, οι τελικοί αποδέκτες των ενισχύσεων, πράγμα που αφορά όχι μόνο τους άμεσα ενδιαφερόμενους αλλά και όλους τους φορολογούμενους ευρωπαίους πολίτες,  οι οποίοι  θα κληθούν να πληρώσουν τον λογαριασμό.

     Η ενημέρωση του ανθρώπινου δυναμικού που δραστηριοποιείται στις αγροτικές περιοχές και η προώθηση του ευρωπαϊκού γεωργικού μοντέλου,σε όλους  γενικά τους ευρωπαίους πολίτες για την ευαισθητοποίησή τους σχετικά με το περιεχόμενο και τους στόχους της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, θα έπρεπε να  περνά μέσα από την διαφάνεια της κατανομής των αγροτικών κονδυλίων και των πραγματικών δικαιούχων. Θεωρώ λοιπόν ότι είναι απαράδεκτη η χρήση του χαρακτηρισμού ως γεωργού (είτε τον ονομάζουν ενεργό, είτε πραγματικό, είτε οτιδήποτε άλλο), από μη φυσικά πρόσωπα. Η σημερινή κατάσταση να «βαφτίζονται» δηλαδή γεωργοί νομικά πρόσωπα και να αποκτούν τα ίδια δικαιώματα με τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους της υπαίθρου, είναι έξω από κάθε λογική.

     Σε κάθε περίπτωση όμως  τα ονόματα των  δικαιούχων των αγροτικών κονδυλίων, προκειμένου για φυσικά πρόσωπα αλλά και τα ονόματα των μετόχων των νομικών προσώπων, διαχειριστών, προέδρων ΔΣ και λοιπών μελών  των ΔΣ που «εμφανίζονται» ως δικαιούχοι αγροτικών επιδοτήσεων! θα πρέπει να αναρτώνται στο διαδίκτυο και να δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του ΟΠΕΚΕΠΕ και στα ΜΜΕ. Ωστόσο στην ιστοσελίδα του ο ΟΠΕΚΕΠΕ, βαφτίζει «δημοσιοποίηση» την αναζήτηση από τον δικαιούχο μόνο της ενίσχυσης του ιδίου και μάλιστα μόνο με την χρήση των ατομικών του κωδικών, που είναι μοναδικοί και …κανείς άλλος, εκτός από τον ίδιο, δεν γνωρίζει!   

     Κατ’ αντιπαράθεση και τα συμπεράσματα δικά σας, για την χρηστή διαχείριση των προγραμμάτων αγροτικής ανάπτυξης, η εισηγητική έκθεση του ισχύοντος κανονισμού 1306/2013 της 17/12/2013 σχετικά με τους σημαντικούς λόγους της υποχρέωσης της δημοσιοποίησης των ονομάτων των δικαιούχων, φυσικών προσώπων και ιδιαιτέρως των αγροτικών εταιρειών κάθε μορφής, αναφέρει αυτολεξεί «…….η δημοσιοποίηση των ονομάτων των δικαιούχων των ταμείων παρέχει ένα εργαλείο ενίσχυσης του δημόσιου ελέγχου της χρήσης των ταμείων και, συνεπώς, αποτελεί χρήσιμη προσθήκη στο υφιστάμενο πλαίσιο διαχείρισης και ελέγχου που απαιτείται για την εξασφάλιση επαρκούς επιπέδου προστασίας των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης. Αυτό επιτυγχάνεται εν μέρει με το προληπτικό και αποτρεπτικό αποτέλεσμα της δημοσιοποίησης αυτής, με την αποθάρρυνση των δικαιούχων από παράτυπες συμπεριφορές και, ταυτοχρόνως, με την ενίσχυση της προσωπικής ευθύνης των γεωργών για τη χρήση των δημόσιων πόρων που λαμβάνουν. ……Κατά συνέπεια, οι εθνικές αρχές θα πρέπει να μπορούν να στηρίζονται στον δημόσιο έλεγχο των δικαιούχων μέσω της δημοσιοποίησης των ονομάτων τους και άλλων συναφών στοιχείων»

     Τα ανωτέρω αποτελούν μια ουσιαστική προϋπόθεση που μπορεί να οδηγήσει σε έναν από τους  στόχους της νέας ΚΑΠ που αφορά στη  «διασφάλιση δίκαιου εισοδήματος».

Για να ολοκληρωθεί όμως η διαδικασία της  «διασφάλισης» χρειάζονται και άλλες προϋποθέσεις όπως η θεσμοθέτηση αυστηρών ποινών στους διοικούντες όταν δεν συμμορφώνονται στους κανονισμούς της Επιτροπής, με αποτέλεσμα  η Ελλάδα να πληρώνει υπέρογκα ποσά σε πρόστιμα. Οι υπεύθυνοι της διοίκησης έχουν και αυτοί ευθύνες που πρέπει να τους απονεμηθούν, όπως ακριβώς απονέμονται και στους  αγρότες.

    Ας δούμε για παράδειγμα την μεγάλη απάτη της κατανομής των ενισχύσεων  την τρέχουσα περίοδο 2014-2020. Κάθε κράτος μέλος λοιπόν δικαιούτο να κατανείμει τις ενισχύσεις είτε με σύστημα  «ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης»  για όλη την επικράτειά του, είτε  χωρίζοντας την επικράτεια σε περιφέρειες. Η Ελλάδα αποφάσισε να εφαρμόσει τον δεύτερο τρόπο και χώρισε την επικράτεια σε τρείς μεν αλλά αυθαίρετες δε περιφέρειες.

-την περιφέρεια των …. «βοσκοτόπων»  υποστηριζόμενη από … ζωικό κεφάλαιο,

-την περιφέρεια των …. «αροτριαίων καλλιεργειών»  και

-την περιφέρεια των εκτάσεων με … «μόνιμες φυτείες».

Περιφέρειες δηλαδή χωρίς  γεωγραφικά όρια , παραχαράζοντας τις έννοιες των λέξεων, διότι  «περιφέρεια» σύμφωνα με την ΕΕ, είναι μία ενιαία  εδαφική μονάδα που περικλείεται από  μια γραμμή, που μάλιστα αντιστοιχεί σε προκαθορισμένες   «ονοματολογίες εδαφικών στατιστικών μονάδων» τα επονομαζόμενα NUTS.

    Ο λόγος που υιοθετήθηκε αυτός ο διαχωρισμός  δεν είναι ότι πρόκειται περί αγρονομικού διαχωρισμού όπως ισχυρίζονται, αλλά η τεχνητή δημιουργία ενός πολύπλοκου συστήματος, ώστε να αποκρύψουν πρόσωπα και πράγματα, «νεοεισερχόμενες εταιρείες δικαιούχων» και ποσά ενισχύσεων.  Γίνεται μάλιστα αμέσως αντιληπτή η πολυπλοκότητα,  όταν κάποιος προσπαθήσει να υπολογίσει την αρχική μοναδιαία αξία των δικαιωμάτων του ώστε να ελέγξει την ορθότητα του ύψους της άμεσης ενίσχυσής του, αντιλαμβάνεται ότι αυτό είναι αδύνατο, διότι υπεισέρχεται στους υπολογισμούς αυθαίρετα η χρήση ενός σταθερού συντελεστή, επιλεκτικά! 

    Η πρότασή μας λοιπόν για την νέα περίοδο της εφαρμογής  των αγροτικών ενισχύσεων στα πλαίσια της απλοποίησης  και της  «διασφάλισης δίκαιου εισοδήματος» όπως η Επιτροπή διακαώς υποστηρίζει,  είναι η εφαρμογή της «ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης»  για όλη την επικράτεια της Ελλάδας όπως ακριβώς εφαρμόζεται και σε πολλά άλλα κράτη μέλη και ενίσχυση ανά ζωική μονάδα του ζωικού κεφαλαίου των κτηνοτρόφων και όχι ενίσχυση των βοσκοτόπων ( με ή και μερικές φορές χωρίς ζωικό κεφάλαιο), που οδήγησαν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ στις τσέπες ανθρώπων που καμία σχέση δεν έχουν με την κτηνοτροφία.

     Ενισχύσεις που με αυτήν την μέθοδο, της επιδότησης των βοσκοτόπων, «κατανεμήθηκαν» σε συγκεκριμένες εταιρείες, για να πουληθούν τελικά στο …«τραπέζι» του ΟΠΕΚΕΠΕ, από τον κάθε «δικαιούχο», ως  «άυλοι» τίτλοι σε ..τιμή ευκαιρίας, χωρίς το κράτος να λαμβάνει ούτε ένα ευρώ γι αυτές τις μεταβιβάσεις. Δηλαδή εδώ έχουμε το ίδιο το κράτος να κάνει τα στραβά μάτια στην φοροδιαφυγή εις βάρος της ύπαρξής του…!   Και ο  Οργανισμός Πληρωμών & Ελέγχου Κοινοτικών Ενισχύσεων Προσανατολισμού & Εγγυήσεων που έχει αναλάβει την κατανομή των επιδοτήσεων στους δικαιούχους, απλώς καλύπτει τους αποδέκτες των επιδοτήσεων από τα φώτα της δημοσιότητας, επικαλούμενος  το απόρρητο  των ….προσωπικών δεδομένων! Στο σημείο αυτό θα επαναλάβω με απλά λόγια ότι, πρωταρχικός και μοναδικός σκοπός της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι η διασφάλιση του δίκαιου εισοδήματος των ευρωπαίων αγροτών και κτηνοτρόφων που πλήττονται από το άνοιγμα των αγορών και την εισβολή αγροκτηνοτροφικών προϊόντων από τρίτες χώρες.  Δεν πρόκειται για χρηματικά ποσά τα οποία μια χώρα μπορεί να τα καταχραστεί ή να τα ανακατευθύνει, επιτρέποντας την κατασπατάλησή τους.  Αναφέρομαι βέβαια στις εταιρείες start-up, «ευφυείς» εταιρείες, «καινοτόμες», κτλ που εξειδικεύονται στην ανάλωση των αγροτικών ενισχύσεων της περίφημης Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, οδηγώντας με μαθηματική ακρίβεια στον αφανισμό των αγροτοκτηνοτρόφων, του συνδετικού ιστού της υπαίθρου και τη συρρίκνωση της πρωτογενούς παραγωγής, με αποτέλεσμα να είναι η χώρα μας σήμερα ελλειμματική σε όλα τα αγροτικά προϊόντα αλλά «πλεονασματική» σε συμβουλευτικές υπηρεσίες!

   Συμμετοχή λοιπόν στην δημόσια διαβούλευση, θα πει κάποιος αφελής, ώστε μετά από συζητήσεις, ζυμώσεις και ανταλλαγή απόψεων το «ενδιαφερόμενο κοινό»να καταλήξει σε μια συνισταμένη σε κάθε θέμα.

    Όμως η ελληνική πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Οι υπεύθυνοι για την διαβούλευση «γραμματείς και φαρισαίοι» του Υπουργείου  Αγροτικής Ανάπτυξης, «οργώνοντας» με ημερίδες ολόκληρη την χώρα, αντί να ενημερώσουν επί της ουσίας τον αγροτικό κόσμο για παράδειγμα το πόσες και ποιες εταιρείες είναι δικαιούχοι των αγροτικών επιδοτήσεων και πόσα χρήματα παίρνουν, πόσες αγοραπωλησίες «άυλων τίτλων δικαιωμάτων πωλήθηκαν σε τρίτους και από ποιους, πόσα είναι τα συνολικά χρήματα των άμεσων ενισχύσεων κατ’ έτος, γιατί σε μια νύχτα η επιδότηση των βοσκοτόπων από 11 ευρώ έγινε 25 ευρώ και ποιοι ωφελήθηκαν (πληροφορίες που θα οδηγούσαν τον αγρότη να λάβει ορθές αποφάσεις) αντί να απαντήσουν στα καυτά αυτά ερωτήματα, να αναδείξουν τον διάλογο, την ανταλλαγή σκέψεων και την καταγραφή των απόψεων αγροτών και κτηνοτρόφων, έχουν συντάξει ένα απαράδεκτο από κάθε άποψη ερωτηματολόγιο και με αυτό υφαρπάζουν την  «συναίνεση» του αγροτικού κόσμου, κατευθύνοντας τους παρόντες, ανεξαρτήτως ιδιότητας, στο πώς … «ηλεκτρονικά» μέσω των smart phones, θα απαντήσουν σε κατασκευασμένες ερωτήσεις, επιλέγοντας από μια σειρά δύο-τριών προκαθορισμένων  απαντήσεων, κατασπαταλώντας έτσι τα χρήματα του έλληνα φορολογούμενου και εξασφαλίζοντας την εκ του νόμου απαιτούμενη «εταιρική σχέση» στην προαποφασισμένη όπως φαίνεται, ελληνική  πρόταση για τον στρατηγικό σχεδιασμό της νέας ΚΑΠ. Πως μπορεί έτσι, για παράδειγμα, να προτείνει κανείς εάν θέλει την εξωτερική ή την εσωτερική σύγκλιση των ενισχύσεων και την  συνέχιση ή την κατάργηση των ιστορικών δικαιωμάτων; Η λέξη ντροπή είναι η μόνη που μπορεί να χαρακτηρίσει αυτούς και την πολιτική ηγεσία που επινόησε σαχλά ερωτηματολόγια και  …προκαθορισμένες απαντήσεις! για να αλλοιώσει την βούληση των ανθρώπων της ελληνικής υπαίθρου, αυτών που πλήττονται άμεσα από την μετατροπή μιας πολλά υποσχόμενης Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ξέφραγο αμπέλι.

    Επειδή θεωρούμε ότι ο εμπαιγμός έχει και τα όριά του, θα θέλαμε, συνοψίζοντας, να διατυπώσουμε τις απόψεις μας , για την νέα περίοδο 2021-2027 για τους κύριους άξονες στους οποίους θα πρέπει να κινηθούν και να κατανεμηθούν τα αγροτικά κονδύλια, ελεύθερα και ανεμπόδιστα,  ώστε να μπορέσει ο ευρωπαίος φορολογούμενος να ξέρει σε ποιες τσέπες πάνε τα χρήματά του.

-Ενιαία λοιπόν στρεμματική ενίσχυση για όλους τους αγρότες - φυσικά πρόσωπα,

-ενιαία ενίσχυση στους κτηνοτρόφους ανά ζωική μονάδα, ώστε να δοθεί ένα τέλος στην «βιομηχανία» παραγωγής …επιλέξιμων βοσκοτόπων και των «τεχνητών λύσεων» που τις συνοδεύουν!

-ολόκληρο το κόστος της ασφαλιστικής δαπάνης του ΕΛΓΑ καθώς και το όποιο κόστος των αιτήσεων των δικαιούχων των ενισχύσεων να βαρύνει τα Προγράμματα Αγροτικής Ανάπτυξης (Π.Α.Α.), σε αντίθετη περίπτωση τα συνταξιοδοτικά ασφάλιστρα να επιστρέφονται στον δικαιούχο όποτε αυτός το επιθυμεί και μάλιστα εντόκως, όπως  σε όλα τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

-διαφάνεια της κατανομής των επιδοτήσεων με δημοσιοποίηση των ονομάτων των πραγματικά δικαιούχων, όπως ορίζουν οι κανονισμοί της ΕΕ, αλλά και όπως εφαρμοζότανε στο παρελθόν,

-οι επιδοτήσεις να ακολουθούν την καλλιεργούμενη γη και το ζωικό κεφάλαιο, ώστε να δοθεί ένα τέλος στο εμπόριο των «άυλων τίτλων των δικαιωμάτων»

-οι επενδύσεις  αγροτών και κτηνοτρόφων και οι όποιες παροχές υπηρεσίας προς αυτόν, γεωργικές συμβουλές, βιολογική γεωργία, νιτρορύπανση, επενδύσεις (σχέδια βελτίωσης), νέοι αγρότες  κλπ, να γίνονται με απλές διαδικασίες και εντελώς αδάπανα, επιβαρύνοντας τα κονδύλια του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης (Π.Α.Α.)  που ανέρχονται ετησίως σε περίπου  επτακόσια και πλέον εκατομμύρια ευρώ!

-οι αγροτικές συμβουλές να δίνονται από όποιο γεωπόνο  ο παραγωγός  επιλέξει, διότι οι δήθεν πιστοποιήσεις των γεωργικών συμβούλων και των εταιρειών γεωργικών συμβουλών με … «πανελλαδική εμβέλεια»,  μόνο σκοπό έχουν την γιγάντωση συγκεκριμένων επιχειρήσεων παροχής συμβουλών, που καμία σχέση δεν έχουν με τις πραγματικές ανάγκες παρά μόνο με την υφαρπαγή των αγροτικών επιδοτήσεων, των τεράστιων κονδυλίων του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης.  

-εφαρμογή δίκαιης απονομής ευθυνών και προστίμων, δηλαδή τυχόν επιβολή τους, να μην επιβαρύνουν την χώρα μας και κατ’ επέκταση τους έλληνες φορολογούμενους, αλλά τους υπεύθυνους  αγρότες ή τους  διοικούντες, ανάλογα του ποιος ευθύνεται για την πράξη, την παράλειψη  ή την παράβαση.

     Εάν η κατάρτιση του στρατηγικού σχεδίου για την νέα περίοδο της ΚΑΠ, εδράζει στην αδιαφάνεια των διαδικασιών, μπορεί να προαχθεί η πράσινη αρχιτεκτονική  και να προστατευθεί το περιβάλλον;

     Μπορεί άραγε να  οδηγηθούμε σε βελτίωση του κοινωνικοοικονομικού ιστού της υπαίθρου, όταν ο αγροτικός κόσμος οδηγείται στην απόγνωση; 

 «Και την ειωθυίαν αξίωσιν των ονομάτων ες τα έργα αντήλλαξαν τη δικαιώσει»                  
  ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ

«Όταν οι λέξεις χάνουν την σημασία τους, οι άνθρωποι χάνουν την ελευθερία τους»
ΚΟΜΦΟΥΚΙΟΣ

ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΩΛΕΙΑ ΕΝΟΣ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Πριν λίγες μέρες ένας ιδιαίτερα ξεχωριστός  άνθρωπος της εκπαίδευσης με τεράστια εθελοντική προσφορά στους συνανθρώπους του και βετεράνος της σκακιστικής οικογένειας , ο τ. αντιπρόεδρος της Ένωσης Σκακιστικών Σωματείων Κεντρικής Ελλάδας και συνταξιούχος εκπαιδευτικός ΗΛΙΑΣ ΠΑΓΟΥΝΗΣ έφυγε από κοντά μας. Ήταν μια προοδευτική ολοκληρωμένη  προσωπικότητα που πάντα με το αξεπέραστο χιούμορ καυτηρίαζε τα κακώς κείμενα. Με το προσωπικό του παράδειγμα και την αταλάντευτη πολιτική στάση του, σφράγισε ανεξίτηλα τις αξίες που υπηρέτησε, στο πλευρό των μαθητών του , των σκακιστών της Κεντρικής Ελλάδας αλλά και όλων όσων τoν γνώρισαν. Αγαπητέ μας Ηλία, μέχρι να ξανασυναντηθούμε θα προσπαθήσουμε να ακολουθήσουμε τις παρακαταθήκες που μας άφησες. Όλοι εμείς που ήμασταν τυχεροί που σε γνωρίσαμε σε αποχαιρετούμε στέλνοντας τα θερμά και ειλικρινή μας συλλυπητήρια στους οικείους σου. Ελαφρό ας είναι το χώμα που σε σκέπασε παντοτινέ φίλε μας.

Ανοικτή επιστολή ενός αγρότη προς το ανώτατο δικαστήριο της χώρας μας

Η «τιμή απόδοσης» των υποψηφίων στις εκλογές

      Στην εκλογική αυτή αυτοδιοικητική αναμέτρηση  όλο και περισσότερο ακούμε τους πολιτικούς να  σχολιάζουν  τους αντιπάλους τους, με ποδοσφαιρικού τύπου εκφράσεις.  Έβαλε γκολ, τον έστειλε στην σέντρα, να κατέβει στο γήπεδο και πολλά παρόμοια, που εκτός του ότι υποτιμούν τον πολίτη, τον αναγκάζουν υποσυνείδητα, να ταυτιστεί με την μια ή την άλλη «ομάδα» ή να παίζει στοιχήματα πρόβλεψης, παραβλέποντας τον ίδιο τον  υποψήφιο.   Όμως οι πολίτες δεν πρέπει να επηρεάζονται ούτε από την ποδοσφαιροποίηση των απόψεων, ούτε από τις κομματικές  κορώνες και παρεμβάσεις «στελεχών»,  ούτε από οικονομικά κέντρα με προφανείς στόχους και σκοπούς, αλλά  με μοναδικό κριτήριο την δική τους άποψη, να επιλέξουν  αυτούς που θεωρούν αντάξιούς τους. 

     Η άποψη δηλαδή κάθε πολίτη, ειδικά στην «δημοκρατία» δι’ αντιπροσώπων, θα πρέπει να διαμορφώνεται από τον ίδιο με βάση την γνώση του για τα τεκταινόμενα και όχι από την «εικόνα» του υποψήφιου, που με διάφορες μεθόδους  προσπαθούν να διαμορφώσουν, η επαναλαμβανόμενη συνθηματολογία των ΜΜΕ, οι πανάκριβες τηλεοπτικές και όχι μόνο διαφημίσεις των οικονομικά εύρωστων συνδυασμών και υποψηφίων  λόγω της υποστήριξης από οικονομικούς κύκλους. Η γνώμη του πολίτη δεν πρέπει να γέρνει προς τα «κατασκευασμένα» φαβορί μιας ηλεκτρονικής πλατφόρμας διαδικτυακών στοιχημάτων.  Ο  νομοθέτης μάλιστα προσπαθώντας να συμβάλλει προς την σωστή κατεύθυνση,  αναφέρεται στη «διασφάλιση ισοδύναμων προϋποθέσεων προεκλογικής προβολής επί «ίσοις όροις». 

    Πιο συγκεκριμένα, με τα στοιχήματα πρόβλεψης καταλύεται και νοθεύεται η εκδήλωση της θέλησης των πολιτών και παραβιάζονται θεμελιώδεις αρχές του συντάγματός μας. Εντούτοις, η πολιτική πρακτική που ακολουθούν  συχνά οι κυβερνήσεις τα τελευταία χρόνια,  είναι να προχωρούν, αβασάνιστα, σε αντισυνταγματικές νομοθετικές επιλογές, που σε μελλοντικό χρόνο  μετακυλύουν το  κόστος του ίδιου και αλλότριου οφέλους στις πλάτες των ψηφοφόρων και της κοινωνίας. Αρμόδιοι υπουργοί μάλιστα προχωρούν σε  αντισυνταγματικές νομοθετήσεις, εν γνώσει τους, ότι θα καταπέσουν στα δικαστήρια,   « …. εν τη βαθυζόφω σκοτία του αιωνίου εργαστηρίου των». Δεν είναι δε λίγες οι φορές που η Βουλή των Ελλήνων  νομοθετεί χωρίς τους ελάχιστους απαραίτητους εβδομήντα πέντε βουλευτές στις συνεδριάσεις, παραβαίνοντας κατάφορα το άρθρο 67  του Συντάγματος. 

    Ως εκ τούτου, ο νόμος 4002 του 2011  για τον «τζόγο»  αναφέρει αυτολεξεί ότι  «στοίχημα είναι το τυχερό παίγνιο που συνίσταται σε πρόβλεψη επί γεγονότων πάσης φύσεως…… με αναφορά, τόσο στο ποσό που κάθε παίκτης κατέβαλε για τη συμμετοχή του στο στοίχημα, όσο και στην καθορισμένη τιμή απόδοσης του στοιχήματος...».  Είναι όμως η εκλογική αναμέτρηση τυχερό παίγνιο ώστε να στοιχηματίζουν οι πολίτες; Με ποια αρμοδιότητα  ο εν λόγω νομοθέτης εξισώνει  την εκλογική αναμέτρηση με τυχερό παίγνιο… εξουσιοδοτώντας  μάλιστα εν λευκώ  άγνωστα  οικονομικά κέντρα να νοθεύουν την εκδήλωση της λαϊκής θέλησης, ως έκφρασης της λαϊκής κυριαρχίας, που τελεί υπό την εγγύηση όλων των λειτουργιών της πολιτείας;  Υπάρχει άραγε τιμή απόδοσης των υποψηφίων της εκλογικής αναμέτρησης και ποιος είναι αυτός που την καθορίζει; Ποιος είναι ο ρόλος των ανώτατων δικαστηρίων της χώρας  μας; Γιατί επιτέλους ένα δικαστήριο της χώρας αυτής δεν επεμβαίνει ακυρώνοντας το περιεχόμενο του εξόφθαλμα αντισυνταγματικού αυτού νόμου, επαναφέροντας τον σεβασμό στο Σύνταγμα και τη Δημοκρατία που αποτελεί άλλωστε θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων;

   Σε λίγο  θα γιορτάσουμε τα 2.500 χρόνια από την ιστορική απόφαση ενός σπουδαίου στρατηγού  να αντιμετωπιστεί ο εχθρός στις Θερμοπύλες. Ας παραταχθούμε λοιπόν σήμερα, εμείς,  οι εκατοντάδες χιλιάδες  κάτοικοι  των πόλεων και των χωριών, στις δικές μας Θερμοπύλες, ενάντια στην «τιμή απόδοσης» των υποψηφίων της εκλογικής αναμέτρησης, ενάντια στην περιθωριοποίησή μας και ας πούμε το δικό μας όχι, στην εξίσωση  της εκλογικής αναμέτρησης με τυχερό παίγνιο, ας πούμε όχι στα λαμπερά ονόματα των επαγγελματιών πολιτικών που νέμονται την «δημοκρατική» αντιπροσώπευσή μας.

Από την ποδοσφαιρική εκλογική αναμέτρηση, στην εκλογική επιλογή και το δικό μας όχι

 Όλοι ακούμε  εξαγγελίες της τελευταίας στιγμής για μεγάλα έργα όπως και τις λαμπρές ιδέες  και προτάσεις των υποψηφίων της τοπικής αυτοδιοίκησης κατά την διάρκεια της εκλογικής αυτής  αναμέτρησης. Αν μάλιστα κάποιος ανατρέξει στα ΜΜΕ, θα διαπιστώσει ότι όλο και περισσότεροι πολιτικοί  σχολιάζουν  τους αντιπάλους τους, με ποδοσφαιρικού τύπου εκφράσεις.  Έβαλε γκολ, τον έστειλε στην σέντρα, να κατέβει στο γήπεδο και πολλά παρόμοια, που εκτός του ότι υποτιμούν τον πολίτη, τον αναγκάζουν υποσυνείδητα, να ταυτιστεί με την μια ή την άλλη «ομάδα» και να παίζει στοιχήματα πρόβλεψης, παραβλέποντας τον ίδιο τον  υποψήφιο. Το χειρότερο όμως απ’ όλα είναι ότι με όλα αυτά νοθεύεται η εκδήλωση της θέλησης των πολιτών και παραβιάζονται οι αρχές του συντάγματός μας.

      Για να βάλουμε λοιπόν τα πράγματα στην σωστή τους θέση είναι αναγκαίο να ξεκαθαριστεί ότι, οι πολίτες δεν πρέπει να επηρεάζονται ούτε από την ποδοσφαιροποίηση των απόψεων , ούτε από κομματικές  κορώνες και παρεμβάσεις «στελεχών»,  ούτε από οικονομικά κέντρα με προφανείς στόχους και σκοπούς. Παραμένοντας ανεπηρέαστοι,  με μοναδικό κριτήριο την δική τους άποψη, πρέπει να επιλέγουν  αυτούς που θεωρούν αντάξιούς τους.  Για τον λόγο αυτό μάλιστα  ο  νομοθέτης πολύ σωστά αναφέρεται στη «διασφάλιση ισοδύναμων προϋποθέσεων προεκλογικής προβολής επί «ίσοις όροις» γνωρίζοντας ότι μόνο έτσι θωρακίζεται η δημοκρατία. Η άποψη κάθε πολίτη, ειδικά στην δημοκρατία «δι’ αντιπροσώπων», θα πρέπει να διαμορφώνεται από τον ίδιο και την γνώση του για τα τεκταινόμενα και όχι από την «εικόνα» του υποψήφιου, που με διάφορες μεθόδους  προσπαθούν να διαμορφώσουν, με την επαναλαμβανόμενη συνθηματολογία των ΜΜΕ, τις ατέλειωτες προβολές των οικονομικά εύρωστων συνδυασμών και υποψηφίων  που στηρίζονται από οικονομικούς κύκλους.

     Επειδή δε, εκτός όλων αυτών, ελάχιστος λόγος έχει γίνει για τον «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ »  θα προσθέσω:

-         Είναι  πολύ σημαντικό να ασκηθεί πίεση στη βουλή,  ώστε, με την αναθεώρηση και την απονομή αρμοδιοτήτων στους ΟΤΑ, που θα επακολουθήσει με τον «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ ΙΙ», να ενεργοποιηθεί η συμμετοχή του πολίτη στις κανονιστικές πράξεις της διοίκησης.  Άμεση τροποποίηση του Οργανισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας  του Δήμου μας,  για την συμμετοχή όλων των πολιτών στην διοίκηση και  τον έλεγχο της  υποβολής προτάσεων ένταξης έργων και παρακολούθησης  της  εφαρμογής των προγραμμάτων. Οι δημότες πρέπει να έχουν θεσμικό ρόλο και όχι συμβουλευτικό όπως προβλέπεται με τον «συμμετοχικό προϋπολογισμό» και τις λαϊκές συνελεύσεις του νομοθέτη στον  «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ». που έχουν μόνο συμβουλευτικό ρόλο και δεν παραπέμπουν σε καμία περίπτωση σε ΑΥΤΟ-διοίκηση.

-         Η δημοτική επιτροπή διαβούλευσης  θα πρέπει να ενημερώνει διαρκώς και να προετοιμάζει την συμμετοχή των δημοτών στην λήψη των αποφάσεων του Δήμου. 

-         Η σύσταση των διαδημοτικών συνδέσμων να ελέγχεται από τους πολίτες.

-         Να μην επιτρέψουμε την περαιτέρω απορρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης, πιέζοντας ώστε στο νέο θεσμικό πλαίσιο να θωρακίζονται οι Δήμοι και να μην εκχωρούν σε Α.Ε. την ανάθεση, εκτέλεση και διαχείριση των έργων,  στο όνομα των ελλείψεων του απαραίτητου προσωπικού.

-         Όλα τα διοικητικά έγγραφα, για να έχουν ισχύ, να αναρτώνται στην ιστοσελίδα του Δήμου, κατ’ αντιστοιχία των αναρτήσεων των οικονομικών εγγράφων  στο πρόγραμμα «ΔΙΑΥΓΕΙΑ»

-         Να υπάρξει στον δήμο μας ένα «Ολοκληρωμένο σύστημα εσωτερικού ελέγχου» αναρτώμενο στο διαδίκτυο.

-         Ο ετήσιος προϋπολογισμός του Δήμου και τα ετήσια προγράμματα δράσης να αποφασίζονται από τους δημότες.  Οι τεχνικές υπηρεσίες να καταρτίζουν τα τεχνικά προγράμματα, να τα εισηγούνται στο δημοτικό συμβούλιο και να τα παρουσιάζουν προς ψήφιση στους δημότες.

     Εάν ίσχυαν όλα τα παραπάνω, θα δημιουργούνταν άραγε ποτέ τα τεράστια ελλείμματα που συνεχώς αποκαλύπτονται σε πολλούς δήμους της χώρας για τα οποία εμείς οι δημότες  θα καλούμαστε πλέον να πληρώνουμε; Θα υπήρχε άραγε  η «μαφία των λαϊκών αγορών» που πρόσφατα εξαρθρώθηκε στην Αθήνα, στην οποία συμμετείχαν στελέχη της Διεύθυνσης Λαϊκών Αγορών, ελεγκτές- επόπτες, νυν και τέως προϊστάμενοι υπηρεσιών, νυν και πρώην πρόεδροι σωματείων, που συστηματικά επί χρόνια εκμεταλλεύονταν  τους ανθρώπους του καθημερινού μόχθου; Στον δικό μας Δήμο τι γίνεται;  Ποιά είναι η διαχείριση των αδειών των λαϊκών αγορών και των αδειοδοτήσεων των εμπορικών επιχειρήσεων; Ποια είναι η διαχείριση των δημοτικών επιχειρήσεων, για παράδειγμα των σφαγείων;   Και για τους αγρότες του Δήμου μας, οι τοπικοί οργανισμοί εγγείων βελτιώσεων, οι γνωστοί ΤΟΕΒ, λειτουργούν με την συμμετοχή όλων των ενδιαφερόμενων αγροτών;  Ή μήπως υπάρχουν «στεγανά» αδιαφάνειας που οδηγούν  στην ανισοκατανομή των δαπανών;  Σχετικά με τις δηλώσεις του ΟΣΔΕ που την περίοδο αυτή καλούνται να ακριβοπληρώσουν οι αγρότες, μήπως θα πρέπει  η γεωτεχνική υπηρεσία του Δήμου, να τις αναλαμβάνει δωρεάν όπως άλλωστε  συμβαίνει και στις άλλες χώρες της ΕΕ; Το ξέρουν οι αγρότες του δήμου μας ότι μόνο οι έλληνες αγρότες πληρώνουν για την συμπλήρωση της αίτησης του ΟΣΔΕ; Το ξέρουν οι δημότες μας ότι για τα πιθανά οικονομικά ελλείμματα του Δήμου,  θα δεσμευτούν παρόντα αλλά και μελλοντικά έσοδα του Δήμου, ήτοι ακίνητη και κινητή περιουσία του Δήμου, δημοτικά τέλη κ.α. Είναι πολλά τα ερωτήματα στα οποία μπορούν να εστιάσουν οι δημότες και να πάρουν θέση.

     Θέλουμε λοιπόν ένα Δήμο όπου οι πολίτες θα έχουν τον πρώτο λόγο, χωρίς πρωτοκλασάτα στελέχη, χωρίς «προστάτες» και ειδικούς διαχειριστές, χωρίς στεγανά, χωρίς επαγγελματίες αυτοδιοικητικούς αλλά με πραγματικά και ουσιαστικά αυτοδιοικούμενους ανθρώπους, που θα μάχονται για τα «τείχη της πόλη τους» όπως μάχονται για την οικογένειά τους.

     Το 2020  θα γιορτάσουμε τα 2.500 χρόνια από την ιστορική απόφαση ενός σπουδαίου στρατηγού  να αντιμετωπιστεί ο εχθρός στις Θερμοπύλες. Ας παραταχθούμε λοιπόν σήμερα, εμείς  οι 75.000  κάτοικοι  της πόλης και των χωριών του Δήμου μας, στις δικές μας Θερμοπύλες, ενάντια στην ψηφιοποίηση των πάντων από ξένα κέντρα  και την περιθωριοποίησή μας και ας πούμε το δικό μας όχι, στα λαμπερά ονόματα των επαγγελματιών πολιτικών που νέμονται την «δημοκρατική» αντιπροσώπευσή μας.

Εκλογές τοπικής ΑΥΤΟ-διοίκησης;

https://youtu.be/2Wch2vLWs6Y